De familie Wolvekamp (nieuw 21/01/2024)

[Queenofmyownfantasy]

Anniek heeft een interessant ( en triest) achtergrondverhaal, gelukkig is er liefde

[Cloedien]

Die holospriet Frummel is ook schattig!

Wat leuk dat Christian een plumbot heeft gemaakt. Welkom Izzy! (Met wie was hij op date? Ik zie een hartje boven zijn hoofd hihi.)
Aha, dat zal vast met Anniek geweest zijn.

Ik ben heel benieuwd hoe het zal gaan met de dates en beginnende relaties met sims uit de toekomst.

[Deetui]

Frummel ziet er inderdaad schattig uit
En dat Christian zo snel al een plumbot kan maken Leuk dat ze(?) Izzy heet en kan vissen
Die woonboot zo is wel een triestig gezicht inderdaad
Hopelijk krijgt jouw familie geen last van tijdsziekte Maar Anniek is wel leuk voor Christian
Wordt het ook nog wat tussen Christina en die jongen? En gaat Lena nog succes hebben?

[Kyra]

Zodadelijk post ik ein-de-lijk het volgende hoofstuk

[Kyra]

Hoofdstuk 8 - Terug naar toen


Het vorige hoofstuk is al een hele tijd geleden, daarom eerst een korte uitleg van wat er in voorgaande hoofdstukken gebeurd is. Christian sleepte zijn zus Christina, nichtje Lena en zus Gertrude mee naar de toekomst, omdat een Willy Wonka-achtig figuur genaamd Emit Relevart plotseling in hun achtertuin verscheen.
Christian leerde sleutelen aan Plumbots en creeërde Izzy, een vis-en techniekrobot. Christian ontmoette de lieve Anniek, die een verdrietig achtergrondverhaal heeft. Gertrude werkte aan haar vaardigheden in de Oosterse vechtkunst en leerde mediteren.
Thuis wacht de rest van de familie met smart op hun terugkeer.

Hierbij nog een keertje de stamboom voor alle duidelijkheid

In het vorige hoofdstuk vlogen de vonken in het rond... Zou dat zo blijven?

Heimwee

De familie is ondertussen al weer een week in de toekomst. Maar waar Gertrude, Christian en Lena zich prima vermaken met alle toekomstige snufjes en snuisterijen, voelt Christina zich op deze vroege morgen vooral verdrietig.
Ik weet niet wat het is... Maar mijn nakomelingen leven hier zo armoedig en wij komen uit een zeer rijk huishouden. En ik voel me zo nutteloos hier, ondanks dat het allemaal zo bijzonder is."



Gertrude spreekt haar bemoedigend toe: "Ik begrijp je, Christina. Het is ook dubbel, allemaal. Misschien dat je ergens iets kunt doen om de boel hier te verbeteren?"
"Zoals wat dan?" vraagt Christina zacht. Ze heeft er maar weinig vertrouwen in.
Nou... dat weet ik zo net nog niet," geeft Gertrude toe. "Maar misschien weet Emit iets? Hij kent het hier beter dan wie dan ook. Maar ondertussen kan ik wel wat bemoediging gebruiken op de loopband, als je je nuttig wil maken?"



Gertrude had gelijk dat Christina zich daardoor beter zou voelen. Als een ware hooligan stort ze zich op haar taak als de professional trainer van haar zus.
"Lopen, luie donder! Harder! Harder! Je wilde toch sporten? Sporten zal je! Lopen!!!!"
Gertrude wordt bijna bang van haar geschreeuw, maar het werkt wel. Ze heeft zelden zo hard gelopen .



"LOPEN, ZEG IK TOCH! HARDER!!!!!!!"

Christina is jarig!





Gertrude en Christina hebben even een pauze genomen van de loopband om iets te vieren, want Christina is jarig! Vandaag wordt ze volwassen. Ze is heel blij dat ze nu ein-de-lijk niet meer als het kleine zusje zal worden gezien (denkt ze).

De volgende dag


Toen Christina vanmorgen wakker werd, besloot ze te luisteren naar de wijze woorden van haar oudere zus. Daarom klampt ze Emit aan.
"Luister Emit, ik maak me zorgen... Mijn nakomelingen wonen maar in een klein huisje. Onze eigen familie heeft erg veel geld, hoe kan het dan dat zij zo weinig hebben? Wat kan ik doen om het hen beter te maken?"



"Welke keuzes jij maakt in je leven om dat van de nakomelingen te beïnvloeden, kan ik je niet vertellen. Ik heb geen glazen bol hè, meisje. Nu, ik kan je wel iets vertellen over een nieuw onderzoek waarmee ik bezig ben naar tijdscontinuïteit. Als jij dat nou eens uit zou willen testen..." Emit vertelt honderduit, en Christina luistert aandachtig.
En hoe meer Emit vertelt, hoe meer ze begint te geloven in alles wat hij ontdekt heeft...



"Dus als ik het goed begrijp, dan kan ik de tijdscontinuïteit beïnvloeden door de juiste energie aan te trekken? En dat doe ik door een gigantische magneet te gebruiken?" vraagt ze.

"Ja," zegt Emit, "Dat klopt. Doe wel voorzichtig, meteorieten zouden er ook wel eens op kunnen reageren. Maar in de basis zou het moeten werken. En ons hopelijk naar de juiste toekomst brengen."

Hopelijk heeft Emit gelijk



Die avond gaat Christina gelijk aan de slag. Lang hoefde ze gelukkig niet te zoeken naar een gigantische magneet, want die had ze toevallig nog in haar inventaris zitten. Zo gaan die dingen gelukkig in de Sims
"Kom dan, goede energie! Kom maar hier! Nee jij niet, meteoriet. Even de andere kant op."

De avonturen van Izzy


Goeiemiddag, mijn naam is Izzy. Ik heb van mijn eigenaar een paar chips gekregen. Ik kan repareren en vissen. En u?"


;"Goedemiddag, Panthère is de naam. Schoonmaak- en fashionistarobot. Aangenaam."



Meteen daarna gaat Izzy aan het werk, maar dat gaat niet geheel zoals gepland. "Ah! Bah! BZZzZZT TRRRR KGGGGG" Gelukkig activeert gelijk Izzy haar opdroogsysteem en loopt ze geen verdere schade op.


" Oh, techno. Daar hou ik echt niet van. Gauw naar buiten."



Buiten probeert Izzy gelijk haar vischip uit. Het duurt een paar uur, maar dan...



... vangt ze een prachtige snoek!



"Goedemiddag, Izzy is de naam. En u bent?'
"Narcissa, beveiligings- en trompetrobot. U mag hier niet wezen, dus vertrekt u maar gauw, anders ben ik genoodzaakt heel vals trompet in uw audiosysteem te spelen."



Izzy weet niet wat een trompet is, maar ziet de dreigende blik in de ogen van Narcissa en vertrekt dus maar gauw naar huis.

Het goede nieuws


"Christian, je zult het niet geloven. Ik heb aan de tijdscontinuïteit gesleuteld. Daar stond ik, met mijn giga-magneet, de meteoren ontwijkend... Maar ik heb iets ontketend, iets groots. Emit zegt het ook. Alles wat ons nu te doen staat is naar huis gaan en weer terugkeren, en dan zul je het zien. Ik heb het leven van mijn nakomelingen GROOTS veranderd!"



Christian moet denken aan Anniek, zijn meisje, dat hij een paar dagen geleden ontmoet heeft, maar wat hij zeer in zijn hart gesloten heeft. Hoe zal zij het vinden om terug te keren? Zou ze wel met hem mee willen gaan?


"Je zult het zien, Christian, morgenochtend keren we terug naar huis... Ik beloof het! Het gaat ieders leven beter maken, ook dat van Anniek." stelt Christina hem gerust, en dan gaat hij akkoord.

Terug naar huis


Met een nerveus gevoel stapt Lena de volgende morgen uit bed. Ook zij is door Christina op de hoogte gebracht. Hoewel het fijn zal zijn haar moeder weer te knuffelen, weet ze niet of het zo verstandig is om met de tijd te knoeien... "We zullen zien," spreekt ze zichzelf toe. "Positief blijven, Lena."


"Wat vind jij ervan dat we gaan, Gertrude? Ik denk dat het ergens wel goed is. De mensen hier gedragen zich maar raar sinds gisteravond. Laten overal zooi achter. Heb je dat gezien?"





En inderdaad. Overal liggen stapeltjes rotzooi en beschimmeld voedsel. "Je hebt gelijk, Christian. De energie is veranderd. We zullen zien of Christina's acties iets goeds teweeg hebben gebracht. Maar eerst naar huis en de familie een knuffel geven. Wat vond Anniek er eigenlijk van?"



"Ze zei dat het haar een geweldig leuk avontuur leek," zegt Christian met een grote grijns op zijn gezicht.



"Vind je het spannend, Anniek?" vraagt Lena voorzichtig. "Onze familie is heel erg aardig hoor, ze zullen je met open armen ontvangen."



"Het valt mee," zegt Anniek kalmpjes, zonder op te kijken van haar boek. "Een nieuw avontuur. Ik heb hier bijna niemand, alleen Emit. En ik zou Christian niet kwijt willen raken."



Buiten staat Izzy te wachten op de familie. Ook zij is op de hoogte gebracht, maar niemand heeft gevraagd wat zij er allemaal van vindt... Ten slotte is ze maar een robot. Maar ja, Izzy heeft nooit iets anders gekend dan deze tijd, en deze tijdslijn.


"Goed... Het is tijd om te gaan. Ik heb er speciaal mijn supermanpak voor aangetrokken."



Rustig aan bewegen Christina, Anniek, Christian, Lena, Gertrude en Izzy zich richting het portaal. Vreemd genoeg geeft het nu een goudgele gloed af in plaats van een blauwe. Zou dat iets te maken hebben met Christina's gesleutel aan de continuïteit?



De bewoonde wereld, hetzelfde moment als dat de anderen vertrokken zijn

"Wauw, wat is dat? Ik heb nog nooit zoiets gezien!" roept Francesca terug in de bewoonde wereld, terwijl zij en haar echtgenoot Philip op het portaal afrennen. Ze zijn wakker geworden van de herrie en de lichtflitsen. "Geen idee, schat," zegt Philip bezorgd. "Maar ik hoop dat mijn broer en zusjes oké zijn. Ze zijn nergens te bekennen."



Plots klinkt er een harde knal, en de familie verschijnt - dit keer zonder kleerscheuren - in het portaal. "Wauw," zegt Christina. "Ik heb het hier echt gemist."


Ondertussen begint het weer eens te regenen in Aurora Skies. "Wie is die vrouw met die staart?" vraagt Philip. "En wat is dit voor een rare robot? Wat gebeurt hier? Ben ik wel wakker?"



"U bent zeker wakker, meneer." antwoordt Izzy. "Mijn naam is Izzy, vis-en technologieplumbot. Ik ben gemaakt door uw broer Christian, in de toekomst. Daar heet Aurora Skies Oasis Landing. Heeft u verder nog vragen?"
Philip heeft nog nooit in zijn leven zo veel vragen gehad, maar hij is te geschokt om te reageren. Gelukkig komt toevallig net de ijswagen langs.

De volgende keer...

...zullen jullie zien hoe Anniek kennis maakt met de rest van de familie Wolvekamp. Ook zullen we meemaken of Christina's acties hst juiste effect hebben gehad, en worden er meerdere verjaardagen gevierd.

[Cloedien]

Vervelend dat de nakomelingen van Christina niet veel te besteden hebben. Aangezien ze er zo mee zit, ga ik er van uit dat ze vast wel iets kan bedenken waar ze hen mee kan helpen.

Gefeliciteerd Christina!
Lol. Die magneet. Ben benieuwd wat ze bedoelde met "groots veranderd", al zullen we dat later pas zien ben ik bang. Of nouja, hopelijk is het iets goeds.....

Leuk dat Anniek mee terug wil naar huis.
En fijn dat iedereen nu weer thuis is.

[Deetui]

Nog een hoofdstuk gelezen dat zich afspeelt in Oasis Landings
Ik kan me die heimwee heel goed voorstellen als je zover weg (en in de tijd) reist
Gefeliciteerd Christina
Die magneet Hopelijk blijft het bij goede energie inderdaad en geen meteoriet...
Leuk om het leven van Lizzy ook te zien, dat trompetgeschal lijkt me ook geen pretje
Fijn dat ze nu weer thuis in het heden zijn