Powerposten en Bans ~ Hfst. 8.5, Opbouwen /20 november\

[Cloedien]

Hoe durft Ddeemm een kaars aan te steken als we kortgeleden moesten verhuizen omdat ons huis is afgefikt.
Gelukkig is de kaars nu uit.
Mijn ouders moeten eens stoppen met ruzie maken. Dit vind ik niet leuk meer.

Rafael, stop! Als ze nee zegt moet je niet ja doen.

Die Joep ook. Lekker aanbieden dat Seth er ook aan mee mag doen.
Heel fijn dat Seth Ethan gelooft! Gelukkig maar.


Reina weer met het afzweren van mannen haha. Een terugkomend onderwerp. Hopelijk was die contactpersoon geen man, want anders zal dat niet goed zijn voor haar nieuwe onderneming.

Oeh, daar hebben Bruce en Nala nog geluk mee gehad.

Inderdaad heel lief hoe Hugo over zijn vrouw praat. Als hij nou zou weten wat zij uitspookt...

[Deetui]

Dankjulliewel allebei voor de uitgebreide reacties

@Froos, drugskoningin is wellicht nog wat vroeg, maar is wel een mooie titel

@Cloedien, Reina en mannen is nog nooit een gelukkige relatie geweest

[Deetui]

Wat voorafging in 'Powerposten en Bans'
Seth stuurt Joep weg en beseft dat het niet de schuld van Ethan is.
Reina neemt het heft in eigen handen en begint haar eigen handeltje.
Bruce komt met een waarschuwing vrij. Rafael en Simhorselady zoenen.
Cloedien hoort haar ouders ruziën en plast die avond in bed.

Hoofdstuk 5, Opbouwen


De volgende ochtend is het stil in het huis van Seth en Ethan. De kinderen liggen allebei nog te slapen en Ethan kleedt zich aan om te gaan werken.
Net wakker en nog in zijn onderbroek zit Seth voor zich uit te staren. Ethan komt erbij. "Moeten wij het nog hebben over wat er gister is gebeurd?"
Seth zegt niks en wil er duidelijk niet op ingaan, maar Ethan probeert het gesprek toch een beetje op gang te brengen. "Nogal een avond, hè?"
Nog steeds geen antwoord, dus hij probeert een reactie te ontlokken. "Misschien zou het niet eens zo'n slecht idee zijn om met z'n drieën..."
Seth kijkt zijn man verbaasd aan. Ethan gaat een stapje verder. "Wanneer hebben wij voor het laatst iets intiems gedaan sinds de kinderen er zijn?"
Hij haalt zijn schouders op, het is ook wel al lang geleden. "Misschien moeten we erover nadenken om het te proberen? Voor een keertje?"


Nadat de tafel al was afgeruimd van het ontbijt, zaten Simhorselady en Hugo nog even tegenover elkaar, al waren ze niet veel met elkaar bezig.
Simhorselady staart dromerig naar een willekeurig punt voor haar. Ze herleeft de kus van Rafael en voelt de spanning in haar hele lichaam.
Maar die afwezigheid werd niet opgemerkt door Hugo, die op zijn telefoon bezig is om de eerste werkmail van de dag al weg te werken.
"Mijn nieuwe collega, Lisa, dat is echt een aanwinst. We zijn nog maar net begonnen en ze werkt al zo efficiënt en denkt al ver vooruit."
Hij kijkt niet op van zijn telefoon en merkt ook niet dat Simhorselady niet echt luistert. "En we kunnen goed samenwerken, dat is echt prettig."
Zelfs wanneer Simhorselady hard moet hoesten, leken ze elkaar niet echt te erkennen in de ruimte. De gedachtes bleven van allebei elders.


"Cloedien, kom op, we moeten weg." Roel roept via de trap naar boven omdat ze bijna te laat zijn voor school. "Ja-ha, ik kom al." roept ze.
Ze komt snel de trap af gerend naar beneden. Roel wijst naar de klok in de hal. "We moeten nu echt gaan, anders zijn we dadelijk weer te laat."
"Ik moet nog heel snel even plassen." Ze wiebelt van de ene voet op de andere. Roel zucht. "Moet je nu alweer plassen? Je bent net nog geweest."
Cloedien keek hem met grote, verontschuldigende ogen aan. "Ja, maar... Ik moet echt heel nodig." Roel zuchtte. "Nou vooruit, maar doe het snel!"
Een blik van opluchting verscheen op Cloediens gezicht en ze rende snel naar het dichtstbijzijnde toilet. "Echt opschieten hoor!" roept Roel na.
Lachend keek hij naar de autosleutels in zijn hand terwijl hij zich afvroeg of dit elke ochtend zo zou blijven, terwijl hij de wc hoorde doorspoelen.


Bruce en Nala staan voor de jeugdgevangenis waar minderjarigen worden vastgehouden om hun straffen uit te zitten, waaronder ook Mandy.
"Weet je zeker dat je niet mee naar binnen wil?" vraagt Bruce aan Nala. "Ik weet het zeker." verzekert Nala hem. Ze wil haar absoluut niet zien.
Na alles wat ze door hebben moeten maken met de huisbrand en de spanning over wat Mandy's straf zal zijn, wil Nala er helemaal klaar mee zijn.
"Ik vind nog steeds dat ze als volwassene berecht had moeten worden, slechts een paar maanden in de cel voor wat zij deed is toch veel te weinig?"
Bruce knikt. "Maar het is ook een contactsverbod met ons, hè. We hoeven haar niet meer te zien. En ook moet ze verplichte therapie gaan volgen."
"Dat is niet genoeg, maar ik leg me erbij neer. Ga maar naar binnen om haar nog één keer te zien voor ze voorgoed uit ons leven wordt verbannen."


Wanneer Roel terugkomt van school, zitten Simhorselady en Ddeemm samen in de woonkamer. "Cloedien is op school, ik haal haar straks ook op."
"Roel..." Ddeemm staat op van de bank om Roel tegen te houden van weglopen. "Kunnen we er alsjeblieft over praten nu? Als volwassenen?"
Maar Roel heeft absoluut geen zin om met Ddeemm te praten. "Simhorselady, kun jij tegen Ddeemm zeggen dat ik wel klaar ben met die excuses?"
Simhorselady kijkt verschrikt op dat ze opeens in het midden van dit conflict werd getrokken. Verontschuldigend begon ze: "Zus, Roel is klaar..."
Ddeemm sust haar zus. "Ik heb het gehoord. Roel, doe niet zo flauw." Hij wendde zich weer richting Simhorselady, maar Ddeemm stopte dat.
"Praat met mij, niet haar. We kunnen dit uitpraten." "Vertel haar maar dat ze al genoeg heeft gezegd." zei hij tegen Simhorselady terwijl hij wegliep.


Bruce zat in een koude ruimte te wachten totdat Mandy werd binnengeleid. "Kijk eens wie me eindelijk op komt zoeken, mijn geliefde Bruce."
Triomfantelijk gaat ze zitten. Bruce haalde diep adem om kalm te blijven. "Ik wilde je nog één keer aankijken, hoe kon je dit ons aandoen."
Mandy boog naar voren met een klein glimlachje. "Omdat wij bij elkaar horen, dat weet jij, dat weet ik. Nala stond tussen ons in. Altijd al."
Bruce voelde woede in hem opborrelen, maar Mandy's lach werd venijniger. "Waar is dat sletje van je eigenlijk? Ik wilde haar graag nog eens zien."
Hij sloeg zijn beide vuisten op tafel en stond op. "Jij zult haar nooit meer zien en ik ga er alles aan doen om dat zo te houden, ben ik duidelijk?"
Mandy bleef uitdagend kijken. Bruce draaide zich om naar de uitgang. "Dat zullen we nog wel eens zien. Doe Nala de groetjes!" riep ze hem nog na.


De luide klanken van de dansmuziek van de strandclub deinen over de golven van de zee. Veel mensen dansen en lachen en hebben een leuke avond.
Reina stond op diezelfde dansvloer, maar net buiten de felle lichten. In tegenstelling tot de anderen is ze er niet om te genieten van haar vrije tijd.
Ze is er om te werken aan haar nieuwe handeltje. In haar hand draagt ze een klein tasje en keek naar alle kanten van de dansvloer voor klanten.
Het was niet opvallend, maar zichtbaar genoeg voor mensen die er naar op zoek waren. Met een subtiele blik of kort knikje ging ze hun kant op.
"Heb je nog iets kleins voor me?" En dan wist Reina genoeg. Ze weet dat ze voorzichtig moet doen, maar tegelijkertijd ook een naam opbouwen.
Door klandizie op te bouwen gaat men op zoek naar haar in plaats van andersom. En het werkt ook nog eens. Ze weet ook: dit is pas het begin.

[Cloedien]

Oh, ik had niet verwacht dat Seth daar zo open voor staat. Misschien dat hij daarom niet zo fel reageerde op Joep.
Wel stoer dat hij het durft aan te kaarten.

Nee Deetui, waarom drijf je Hugo en Simhorselady uit elkaar.....

Haha, ik moet gewoon naar de wc. Fijn dat ik het niet hoef op te houden totdat ik weet op school ben. Thanks pap!

Awh, gaat het echt niet goedkomen tussen mijn ouders? Als ze nou een keer met elkaar konden praten...

Bah, wat is Mandy nog gemeen! De (jeugd)gevangenis zal haar vast niet goed doen.

Fijn voor Reina dat ze een opening heeft kunnen vinden voor haar eigen business. Ik ben benieuwd hoe lang het duurt voordat de andere organisaties door hebben dat ze klanten aan het afpakken is.